Ağın’ın tanınmış ve sevilen simalarından Emekli Öğretmen Hüsnü Aydoğmuş, dün evinde vefat etti. Günışığı Gazetesi Yazarlarından Günerkan Aydoğmuş’un babası olan Hüsnü Aydoğmuş, bugün İlçemizde ikindi namazı sonrası toprağa verilecek.
Merhuma Allah’tan rahmet, kederli ailesi ve yakınlarına başsağlığı dileriz.
Popularity: 1% [?]
Bunlarda İlginizi Çekebilir



Allah rahmet etsin,ailesine başsağlığı diliyorum.
Allah rahmet etsin,ailesine başsağlığı diliyorum.
HÜSNÜ AYDOĞMUȘ’UN KEKLİĞİ
Hüsnü Aydoğmuș amcayı yitirmișiz.
Günerkan ve ailesine bașsağlığı, Hüsnü amcaya da tanrıdan rahmet diliyorum.
Ölenle ölünmez denir.
Gidenler gider ve onlardan kalan anılar yașar.
Hüsnü amca denilince aklıma hemen onun bizim zamanımızdaki kekliği geliyor.
Soyka sanki bir keklik değil de köpek idi.
O zamanlar biz mi küçüktük yoksa keklikler mi büyüktü çözemedim gitti.
Kaz gibi bir șey idi.
Bırakın insandan kaçmayı kedileri bile kovalar idi.
İnanın Çavdargilin evinden, ki biz orada otururduk, așağı mahalleye yani Çınaraltına inecek olsam Hüsnü amcaların evinin önünden geçmezdim; ya Hüsnü amcanın kekliği sokağa salınmıșsa diye..
Ya da üç-beș arkadaș bir olur, Hüsnü amcanın kekliği ne yapıyor diye izlemeye giderdik.
Güzel bir kamelyası vardı Hüsnü amcanın evinin önünde.
Öğretmenim olmadığı için de amca derdim kedisine.
İyi bir avcı olduğu söylenirdi.
Sonradan kimbilir kaç kekliği oldu Hüsnü amcanın, ama bizim zamanımızdaki kekliği unutulur gibi değildi.
Bakın hala Hüsnü amca denilince o keklik geliyor aklıma.
Rahat uyu Hüsnü amca.
Bilmem cennetin keklikleri de o denli iri mi?
Ne de olsa bizler de geleceğiz yakında.
Rahat uyu.
Habip Hamza Erdem
HÜSNÜ AYDOĞMUȘ’UN KEKLİĞİ
Hüsnü Aydoğmuș amcayı yitirmișiz.
Günerkan ve ailesine bașsağlığı, Hüsnü amcaya da tanrıdan rahmet diliyorum.
Ölenle ölünmez denir.
Gidenler gider ve onlardan kalan anılar yașar.
Hüsnü amca denilince aklıma hemen onun bizim zamanımızdaki kekliği geliyor.
Soyka sanki bir keklik değil de köpek idi.
O zamanlar biz mi küçüktük yoksa keklikler mi büyüktü çözemedim gitti.
Kaz gibi bir șey idi.
Bırakın insandan kaçmayı kedileri bile kovalar idi.
İnanın Çavdargilin evinden, ki biz orada otururduk, așağı mahalleye yani Çınaraltına inecek olsam Hüsnü amcaların evinin önünden geçmezdim; ya Hüsnü amcanın kekliği sokağa salınmıșsa diye..
Ya da üç-beș arkadaș bir olur, Hüsnü amcanın kekliği ne yapıyor diye izlemeye giderdik.
Güzel bir kamelyası vardı Hüsnü amcanın evinin önünde.
Öğretmenim olmadığı için de amca derdim kedisine.
İyi bir avcı olduğu söylenirdi.
Sonradan kimbilir kaç kekliği oldu Hüsnü amcanın, ama bizim zamanımızdaki kekliği unutulur gibi değildi.
Bakın hala Hüsnü amca denilince o keklik geliyor aklıma.
Rahat uyu Hüsnü amca.
Bilmem cennetin keklikleri de o denli iri mi?
Ne de olsa bizler de geleceğiz yakında.
Rahat uyu.
Habip Hamza Erdem
Gel gönül yoldaşım, Ravza’da gülüm,
Şu Ağın elinde gel dolaşalım.
Bir gün aramıza girmeden ölüm,
Ay gibi incelip hilallaşalım.
Demiştin…
Hüsnü Amca, şimdi duydum. Gittiğin yer cennet olsun.
Özleyeceğimiz insanlar arasındasın artık. Ne güzel muhabbetin vardı…
Gel gönül yoldaşım, Ravza’da gülüm,
Şu Ağın elinde gel dolaşalım.
Bir gün aramıza girmeden ölüm,
Ay gibi incelip hilallaşalım.
Demiştin…
Hüsnü Amca, şimdi duydum. Gittiğin yer cennet olsun.
Özleyeceğimiz insanlar arasındasın artık. Ne güzel muhabbetin vardı…
Gönderdikten sonra aklıma geldi. Şiirin tamamı aklımda değil. Ve dördüncü mısrayı galiba yanlış yazdım. Hatırladığım kadarıyla devamı şöyleydi çünkü:
İçelim meyleri, serden geçelim,
Kalbe sevgi ekip, sonra biçelim.
Mehtabın yüzünü bağda seçelim,
Ay gibi incelip hilallaşalım.
Yanlışım için özür diliyorum.
Mekanın cennet olsun Hüsnü Amca…
Gönderdikten sonra aklıma geldi. Şiirin tamamı aklımda değil. Ve dördüncü mısrayı galiba yanlış yazdım. Hatırladığım kadarıyla devamı şöyleydi çünkü:
İçelim meyleri, serden geçelim,
Kalbe sevgi ekip, sonra biçelim.
Mehtabın yüzünü bağda seçelim,
Ay gibi incelip hilallaşalım.
Yanlışım için özür diliyorum.
Mekanın cennet olsun Hüsnü Amca…
Aşağıdaki şiir;bizzat merhum Hüsnü Aydoğmuş tarafından merhum babam Mehmet Karahan’a yıllar önce verilmiştir…
AĞIN’A DEYİŞ
Bir zaman tığ gibi insanlar vardı
Dağları güzeldi,bağı güzeldi.
Tarlası,öküzü,sürüsü vardı
Sohbeti güzeldi,dili güzeldi.
Ekin biçilirdi düz yazılarda
Harmanlar dolusu saplar güzeldi
Bir hüner onlarda,köy kızlarında
İpliği,tarağı,işi güzeldi.
Hozakpur,Andiri gecelerinde
Ne güzel oyunlar,taklitler vardı.
Vahşen’in Hakko’da,Cirik başında
Canciğin davulu ,tokmağı vardı.
Halaylar çekilen o oyunlarında,
Mustafa,Veysel’in mayası vardı.
Ağın’ın mahalle düğünlerinde
Nöman,Ömer,Sadık dahası vardı.
Kahveci İmam,Mülazımoğlu,
Hüccan’ı,İbiği,Halim’i vardı.
Paynik,Karadayı ve Emioğlu
Şoförü,Kazım’ı,Fehmi’si vardı.
Hohpinik,Bahadin çay boylarında
Göller,değirmenler nede güzeldi.
Hastek’le,Küzne,Venk,Havna çayında
Yemyeşil sebzeler hayat güzeldi.
Yaşanan gençliğin ünleri kaldı
Ne bilsin bu nesil,mazi karardı
Geçen yıllar öldü,bitti,azaldı
Ağın’da komşuluk o günler vardı.
Yandıkça köz söndü,külleri kaldı
Bu gidiş bitirdi,hayat azaldı
Neyidik,ne olduk,mazi hep aldı
Yolumuz kesildi,baraja kaldı.
Şahinler büyüdü,yuvadan uçtu
Ayrıldı tümüyle,yadele düştü
Kayboldu mekanlar,köyler azaldı
SULARIN KOYNUNDA MEZARLAR KALDI.
Hüsnü AYDOĞMUŞ
28-12-1995/AĞIN
Aşağıdaki şiir;bizzat merhum Hüsnü Aydoğmuş tarafından merhum babam Mehmet Karahan’a yıllar önce verilmiştir…
AĞIN’A DEYİŞ
Bir zaman tığ gibi insanlar vardı
Dağları güzeldi,bağı güzeldi.
Tarlası,öküzü,sürüsü vardı
Sohbeti güzeldi,dili güzeldi.
Ekin biçilirdi düz yazılarda
Harmanlar dolusu saplar güzeldi
Bir hüner onlarda,köy kızlarında
İpliği,tarağı,işi güzeldi.
Hozakpur,Andiri gecelerinde
Ne güzel oyunlar,taklitler vardı.
Vahşen’in Hakko’da,Cirik başında
Canciğin davulu ,tokmağı vardı.
Halaylar çekilen o oyunlarında,
Mustafa,Veysel’in mayası vardı.
Ağın’ın mahalle düğünlerinde
Nöman,Ömer,Sadık dahası vardı.
Kahveci İmam,Mülazımoğlu,
Hüccan’ı,İbiği,Halim’i vardı.
Paynik,Karadayı ve Emioğlu
Şoförü,Kazım’ı,Fehmi’si vardı.
Hohpinik,Bahadin çay boylarında
Göller,değirmenler nede güzeldi.
Hastek’le,Küzne,Venk,Havna çayında
Yemyeşil sebzeler hayat güzeldi.
Yaşanan gençliğin ünleri kaldı
Ne bilsin bu nesil,mazi karardı
Geçen yıllar öldü,bitti,azaldı
Ağın’da komşuluk o günler vardı.
Yandıkça köz söndü,külleri kaldı
Bu gidiş bitirdi,hayat azaldı
Neyidik,ne olduk,mazi hep aldı
Yolumuz kesildi,baraja kaldı.
Şahinler büyüdü,yuvadan uçtu
Ayrıldı tümüyle,yadele düştü
Kayboldu mekanlar,köyler azaldı
SULARIN KOYNUNDA MEZARLAR KALDI.
Hüsnü AYDOĞMUŞ
28-12-1995/AĞIN
ALLAH Rahmet etsin geride kalanları sağ ölsun.